Talvez chegue a hora de mirar cara á Administración. Os escándalos de Calderón á fronte do Real Madrid foron a pinga que colmou un vaso rebosante de putrefacción, cos políticos, xuíces, fiscais e autoridades varias actuando como vergonzantes espectadores. A orxía de irregularidades, ilegalidades, inmoralidades e despilfarros que se vive no fútbol é máis propia de repúblicas bananeras que dunha sociedade sustentada en sólidos valores.
O fútbol foi convertido nun refén de dirixentes de todo tipo que se moven con descaro, non xa na fronteira da legalidade, senón en ocasións claramente fose dela. A mestura explosiva que supoñen paixón, diñeiro e permisividad explican a impunidade coa que se actúa tras o paraugas do balón.
Un pequeno repaso por todo o que acontece ao redor do fútbol pon os pelos de punta. Madrid á marxe, temos o escándalo do amaño de partidos. Os casos Málaga-Tenerife e Athletic-Levante están agora na Fiscalía. Pero ata que transcenderon as gravacións, a sombra da sospeita xa planeaba sobre estes partidos e algún máis. Ninguén moveu un dedo, nin a Federación, nin a liga de Fútbol Profesional, nin o Consello Superior de Deportes (CSD) nin ningún departamento policial.
Outro asunto é o gasto. A débeda supera o medio billón das antigas pesetas, sendo un débito xerado á marxe da crise financeira planetaria. ¿Como é posible chegar a semellante buraco se existen mecanismos de control financeiro das sociedades anónimas? é evidente que por abandono de funcións da liga e do CSD. As normas existen, pero os que as aplican dimitiron das súas obrigacións fiscalizadoras e sancionadoras.
Boa parte da débeda global é coa Axencia Tributaria. ¿é posible deber ao fisco máis de dez mil millóns de pesetas sen a anuencia dos responsables de Facenda? Dobre fraude (se non legal, si moral) o que aquí se comete. Por unha banda, o club que non paga. Por outro (e este é peor), as autoridades que llo permiten agraviando ao resto da cidadanía.
Tampouco hai que saír de Galicia para atopar a impunidade coa que se moven algúns dirixentes. O informe concursal do Celta foi demoledor co anterior presidente, Horacio Gómez. Nel apúntaselle como responsable dunha continuada maquillaxe contable co fin de ocultar a verdadeira situación do club. O informe fala da adulteración dos balances e ata da desaparición de 250 millóns de pesetas da caixa celeste. De momento, non consta que pase nada.
Na Coruña, Lendoiro caracterizouse por incumprir reiteradamente con diferentes obrigacións das sociedades anónimas. Os expertos falan de falsificación dos balances e así foi acusado directamente polos accionistas. O presidente do Deportivo moveuse con comodidade na fronteira do moral e o legal sabedor de que fiscais e xuíces foxen despavoridos ante a palabra fútbol. Temen un mundo que talvez descoñecen, pero cuxo libreto non debe ser outro que o da lei, unha lei que faculta a fiscais e xuíces para actuar de oficio cando observen indicios de delito, pero cuxa redacción literal permite un covarde escaqueo.
éraa Calderón no Real Madrid debería servir de aviso ás autoridades. Só a presión da verdade acabou coa súa presidencia. Pero durante dous anos e medio gobernou o Madrid de escándalo en escándalo sen a máis mínima intervención, cando menos, do CSD de Jaime Lissavetzky.
Vai sendo hora de cada cal cumpra coas súas obrigacións. Se o Estado consente que o fútbol navegue na alegalidad será cómplice do secuestro dun deporte apaixonante e belo, convertido deplorablemente na tapadeira de dirixentes movidos por intereses espurios..lavozdegalicia
